13.11.2026

Müziğiyle yaşamı algılayan, elementlerle evreni yorumlayan Can Kazaz ile müzikleri ve yeni albümü Yollar ve Ateş üzerine keyifli bir söyleşi yaptık.
İlk çıkış albümünüz Bir Albüm’de bağımsız üretim sürecini yaşarken, bugün geriye dönüp baktığınızda bu cesur başlangıç size hangi yaratıcı özgürlükleri kazandırdı?
O dönem Soundcloud üzerinden farklı türlerde parçalar yayınlıyordum. Canım ne isterse paylaşabilmeyi öğrendim. Bir noktada fark edilmeye başladı ve beni bir kariyere itti. Paylaşma cesaretini inşa ettiğim bir süreçti ve şarkı yazarlığı bağlamında paylaştıklarım Bir Albüm’e dönüştü. Çerçevelerimi kendim belirlemeyi ve bu alanda özgürce oyunlar oynamayı öğretti diyebilirim. 2011 yılında başladı o süreç. Sonraki yıllarda bunu daha planlı yapmaya başladım. Yollar ve Su albümü bu planlılığın ilk örneğiydi.
Yollar ve Su albümünüzde kullandığınız su ve yol metaforları kişisel yolculuğunuzda hangi dönüm noktalarını temsil ediyor?
Somut yolculuklardan esinlendiğim iki kavram. Yolda olma hâli ve pencereden dışarı baktığımda sanki bir eşlikçi gibi yola yaklaşan nehirler dereler görmeyi ilham verici buluyordum. Bu pastoral manzaradan aldığım keyif beni bir albüm yapmaya itti. O dönem evden uzaklaşmayı, kendi düzenimi kurmayı hatta ortalıktan kaybolmayı, gezginliği istiyordum. Bunu yapabilen insanlara hayranlık duyuyordum. Albümü de onlara ithaf etmiştim diyebilirim. Bu uzaklaşma isteği bir yandan Ben Sizden Kaçtım adını verdiğim sürekli yazdığım bir blog hâlini alıyordu.
Ben Sizden Kaçtım albümünüzde dile getirdiğiniz kaçış, aslında bir yüzleşme mi yoksa özgürleşme mi olarak okunmalı?
O yıla kadar onlarca yazımın bulunduğu blogumun ismini bir sonuca bağlamak istedim. Albümü yaparken, kaçışın bir çözüm olmadığını ve aslında kendimizden kaçmanın mümkün olmadığını öğrenmiş hâldeydim. Yine de bu “kaçış”, esasen en başlarda kimseye duyurmadan iç dünyamı yazdığım o bloga, günlüğüme kaçıştan geliyor. Dijital bir kaçış, ne kadar mümkünse. İçten içe insanlar kendiliğinden denk gelsin, görülsün istiyordum. Zaten bir kaçak, kaçtığını ilan eden bir duyuruda da bulunmazdı sanırım.
Sürsün Bahar albümünüzde baharın sürekliliğini umutla ilişkilendiriyorsunuz, bu metafor sizin müzikteki yenilenme anlayışınızı nasıl şekillendiriyor?
Bahar sürsün ki kaybettiklerimizi, baharda açan gelincik çiçekleri gibi beklemeye devam edelim. Çok çaresiz, hüzünlü bir umut. Zaten albüme ismini veren o parça bir ağıt aslında. Babamı kaybedişimin yasını tamamlama şarkısı. Yenileme diyemesem de bu kaybın, bütün karakterimi dönüştürdüğü bir gerçek. Müziğime de yansımaları bu nispette oldu.
Kızılgerdan albümünüzdeki karanlık atmosfer dikkat çekiyor, bu dönemdeki ruh hâliniz müziğine nasıl yansıdı?
Kızılgerdan’ın karanlık algılandığını düşünmezdim. Modern R&B türüne yaklaştığım tek albümüm bu. Eski rap prodüktörü yıllarımdan gelen yelpazeyi şarkı yazarlığı tarafımla kaynaştırmak istemiştim. İyi şeyler yapıp derdini anlatmak isteyen ama genelde yanlış anlaşılan insanları temsil ediyor Kızılgerdan. Albüm bu tema etrafında dolaşıyor diyebilirim. O dönem öyle bir ruh hâlindeydim. Çıkışı tam da pandemi dönemine denk geliyor.

ve Toprak albümüzde kökler ve aidiyet üzerine yoğunlaşıyorsunuz, bu temalar sizin kişisel kimliğinizi nasıl besliyor?
Bu tema aslında içimdeki bir çatışmayı içeriyor. Nereye aitim? Gitmek mi kalmak mı? “Benim sadık yarim kara topraktır” göndermesini de içeriyor ki son derece bize ve bu topraklara ait malum. Öte yandan tıpkı ve Gök albümü gibi Yollar ve Sualbümünün devamı niteliğinde ve sonuçta dört elemente tamamlanacaklar. Bir konsept albüm serisine dönüştü süreçte...
ve Gök albümünde gökyüzü ve sonsuzluk imgeleri öne çıkıyor, bu albümle evrenle kurduğunuz bağın müzikal karşılığı nedir?
Sembolik açıdan hava elementi albümü. Daha ferah, özgür ve parlak. Toprak çok daha koyu, mat ve mağara gibiydi. ve Gök toprağın altından çıkıp göğü görmeyi, mağaradan çıkma metaforunu barındırıyor. Şarkıların sözlerinden bu çıkarımları yapmak zor ama kötülükten, kötü insandan arınmaya başladığım zamanların da başı. İki albümün arasındaki atmosfer farkından hissedilebilir belki. Öte yandan “gitmek mi kalmak mı” sorusu da “birlikte yaşamayı hatırlamamız lazımdı ama başaramadık” sonucuna varıyor.
Üniversite yıllarında fizik bölümünden müziğe geçişinizi “başarısızlık aslında beni doğru şeye yöneltti” sözlerinle anlatıyorsunuz. Bu kırılma anı bugün sanatınıza nasıl yön veriyor?
Üniversite sınavlarında beklentilerimin çok altında bir performans sergileyince sayısal alanda en sevdiğim ve yatkın olduğum bilim olan fiziği seçtim. Ama bu işler bana göre değil ve hayatta yaptığım şeyde hem mutsuz hem vasat olmak istemiyordum. Gelecek kaygısının üzerine gitmeye karar verdim ve daha da zor olan seçimi yaptım. Sürünsem de müzik yapacağım dedim. Sürünüyorum da zaman zaman. Seçimlerin ödülleri de var bedelleri de. Bugün bu bilinç ve arkasında yatan cesaretle yaşamayı sürdürmeye çalışıyorum.
Kariyerinizde rap altyapılarından çağdaş müzik bestelerine uzanan geniş bir yelpaze var. Bu çeşitlilik sizin müziğe bakışınızda hangi temel felsefeyi ortaya koyuyor?
Keşif, merak, bitmek bilmeyen bir öğrenme isteği. Öğrendiklerimle ilgili bir çıktı vermeyi de sevmişimdir. Bir oyun ve deney alanı. Esasında yaşamak böyle bir şey gibi geliyor bana. Sürekli gelişim ve dönüşüm. Bu devinim olmazsa yaşam yoktur. Müzik, yaşadığımı algılamamın ve hissetmemin bir yolu. Hayatımda devasa bir yer kaplıyor.
Sei Solo albümünde yer alan besteciler arasındasınız. Önümüzdeki süreçte Can Kazaz’dan bir senfoni bestesi duyacak mıyız; bağımsız üretimden konsept albümlere uzanan yolculuğunuzun ardından, senfonik müzik sizin için nasıl bir yeni ifade alanı olabilir?
Aslında senfonik orkestra için bir müzik yazdım. Bir yarışmaya da gönderdim ama enstrümantasyonda arp vardı ve yarışma kıstaslarında olmaması gerekiyordu, gözden kaçırmışım. Değerlendirmeye alınamadı o sebeple. Tüm bölümleri hazır ve yaklaşık 15 dakikalık bir müzik. Kahramanmaraş depreminin bize yaşattığı yas, dayanışma ve öfkeyi kendimce müziğe yansıtmaya çalıştım. Bir de yaylı orkestrası için bestelediğim ve bir kenarda duran bir müziğim daha var. Sanırım uygun zaman geldiğinde her ikisi de raftan iner. Şimdilik yeni bir tane daha bestelemeyi düşünmüyorum. Ama bu alanda öğrenciliğimden beri ya mitoloji ya da doğa olaylarını konu aldım. Bu temaların etrafında bir metot inşa etmeye çalıştım. Üzerine bu kadar az çalışmaya devam edersem olgunlaşmasına ömrüm yetmez sanıyorum.
Yeni albümünüzde dinleyicileri hangi temalar ve müzikal sürprizler bekliyor ve Toprak ile ve Gök albümlerinizde kurduğunuz doğa–evren köprüsünün ardından, bu kez hangi yeni anlatı dünyasına adım atmayı planlıyorsunuz?
Hazırlamakta olduğum yeni albümüm Yollar ve Ateş. Dördüncü element. Akustik rock diyebileceğim bir müzikle temsil etmeye çalışacağım ateş elementini. Kayıtlar tamamlanmak üzere ve sonbaharda çıkarmayı planlıyorum. Ateş, ruhun ateşi ve aşk ateşi olarak da karşılık buluyor bu albümde. Bir de Dante’nin cehenneminden albüme uygun bir alıntı var. Şu ana kadarki en katmanlı albümüm oluyor sanırım. Hem yüzeydeki katmandan hem de derinlerinden keyif alacağımızı umuyorum.

Tüm Yazarlar