Konser 'lied'i klasik biçimlerden kurtarıp çağ atlatıran Wolf'un Italienisches Liederbuch'undan altı seçme ile başlıyor. Williams, Wolf stilinin gerektirdiği, anlamı ortaya çıkartma pahasına alınan düz tonlarıyla sesine ve besteciye çok hakim bir yorumcu olduğunu hemen kanıtlıyor. Ardından Korngold'un Veda Liedleri'ni, ilk yarının sonunda da Mahler'in erken dönem liedlerinden Einnerung, Um schlimme Kinder artig zu machen, Ich ging mit Lust ve Aus! Aus!'u söylüyor. Büyük bir sesi var baritonumuzun; özellikle Um schlimme Kinder artig zu machen ve Aus!Aus!'da renk ve nüans paletinin zenginliği ifade gücü ve enerjisi fevkalade. Belli ki seyirciyle iletişimi de çok yerinde.   

Ama zorluk ikinci yarıda başlıyor: Schumann'ın söylemeye hep gıpta ettiğim, erkek şarkıcılar için yazılmış op.35, Kerner Liedleri'ne sıra geliyor. Schumann gibi romantiklerde sesin tınısını ve seviyesini ayarlamak çok güç. Sesin tınısını bozmadan pp yapmak, böyle büyük eserlerde çok güç. Ses sertleşmeden yumuşacık şiiri ifade edebilmeli. Düz tutulan tonlar bu stile uymuyor. Schumann'da şiir de kanında akacak, nefesinde de müzik olacak. Fakat Williams sanırım sahne hakimiyeti, yarattığı atmosferle ve usta eşlikçisinin yardımıyla hakkettiği alkışı sonunda alıyor. Benim tutucu kulağım ve huysuz yüreğim 'Stille Liebe'nin  doruk noktası olan Hermann Prey'in yorumundaki o yumuşacık aldığı Fa diyez'i aradı, Alman dilinin ünlü harflerinin içindeki müziği aradı, ve içine gömdüğü o kelimeleri yüreğinin sesiymiş gibi söylemesini aradı. Sonunda Prey'in CD'sini aradım, tekrar dinledim. Kulağım ve yüreğim artık rahat!   

Bol ödüllü, aynı zamanda da besteci  olan 1965 doğumlu İngiliz bariton, şarkılarının seçimini yakın yüzyıla kaydırırsa daha da hak ettiği yerlere oturacağa benziyor. 

Ece İdil 

Roderick Williams *** 

Wolf, Korngold, Mahler, Schumann Helmut Deutsch (piyano) 

CD Wigmore Hall Live 0055 

5065000924577