CD-DVD

Western filmi tadında bir La Fanciulla del West

26.10.2019


Paylaş:

La Fanciulla del West, Puccini’nin Madama Butterfly’dan sonra bestelediği operasıdır. Her iki opera da David Belasco’nun tiyatro eserinden operaya dönüştürülmüştür. 1910 yılında Metropolitan Operası’nda başrollerde Enrico Caruso ve Emmy Destin gibi döneminin en ünlü sanatçılarıyla ilk kez sahnelenen eser, bestecinin diğer operaları kadar popüler olmamıştır. Puccini bu eserinde orkestra ve armoni alanında yeni arayışlara girmiş ve besteci olarak gelişimini devam ettirmiştir.

 

2017 yılında Napoli’deki Teatro San Carlo’da kaydedilmiş olan bu DVD, az olan La Fanciulla del West diskografisine güzel bir ekleme olmuş. Özellikle dekor, kostüm ve reji çok etkileyici. Her üç yaratı da Hugo de Ana imzalı. Kostümler ve dekorlar döneme sadık. Dekor stilize bir şekilde iç ve dış mekânı mükemmel bir biçimde belirtiyor. Sahne üstünde kapalı mekân yaratmak için genelde üç duvar kullanılırken, bu prodüksiyonda eserdeki her iki kapalı mekân için de (birinci perdedeki bar ve ikinci perdedeki Minnie’nin evi) sadece tek bir duvar, o da yer yer yarım kullanılmış. Böylece karakterlerin kapalı mekâna girmeden önce veya o mekânın dışındayken neler yaptığını görebiliyoruz. Mekân içleri tamamen dönem aksesuarları kullanılarak, klasik bir şekilde sergilenmiş. Reji, müzik ve librettoyla büyük bir uyum içinde, durağanlıktan uzak; adeta bir Western filmi tadında.

 

Soprano Emily Magee, Minnie rolünü, rolün gerektirdiği tamperamanla canlandırmaya çalışıyor. Sağlam ve parlak tiz notaları olmasına rağmen orta tonlarda ses gömülüyor bundan dolayı da pes tonlara geçiş problemli oluyor. Minnie rolü, besteleniş olarak oldukça zor bir roldür. Sağlam olması gereken pes tonların yanında tesitürü yüksek frazlardan sonra gelen tiz notalar şancıyı zorlar. Magee’nin özellikle pes tonları problemli, adeta deklamasyon şeklinde, göğüs tonunda konuşur gibi geliyor.

 

Tenor Roberto Aronica, Dick Johnson rolünde inandırıcı değil. Karakterin çok yönlü olmasının gerektirdiği iç çelişkileri, sevecenliği, cesareti ve isyankârlığı yeterince ortaya koyamıyor. Tiz tonları sağlam fakat orta tonlarda ses rahat değil. Ne sahnesel ne de vokal olarak akıcı bir performans sergileyemiyor.

 

Prodüksiyonun yıldızı bariton Claudio Sgura; Jack Rance rolünde takdir edilecek bir performans sergiliyor. Vokal olarak tiz ve pesi aynı çizgide giden, rejisterler arası bağlantısı sağlam; yuvarlak ve güzel ses rengiyle etkileyen bir sanatçı. Bazı Jack Rance’lerin düştüğü hataya düşüp karakteri bayağılaştırmıyor. En tutkulu veya vahşi olması gereken yerlerde bile zarafet çizgisini yitirmiyor. Sahne üzerindeki hakimiyeti çok etkileyici ve inandırıcı.

 

Şef Juraj Valčuha, Puccini’nin özellikle kalabalık sahnelerdeki bir orkestra şefi için zor olan pasajlarını büyük bir hakimiyetle yönetiyor. Şancıları takip eden, tempoları şarkıcılarına göre alan bir şef. Tamperamanı ve dinamik yönetimi sayesinde eserin tansiyonunu bir an bile düşürmüyor.

 

Her ne kadar Minnie ve Dick Johnson inandırıcı olmasa da Hugo de Ana’nın dekor ve rejisi, Claudio Sgura’nın üst düzey Jack Rance yorumu için alınabilecek bir DVD.

 

 

 

Giacomo Puccini
La Fanciulla del West

Juraj Valčuha (şef)

San Carlo Tiyatrosu Orkestra ve Korosu

Dynamic, 2018

BENZER HABERLER

    YORUMLAR


    Akçaağaç Sok. Görhan Apt. No: 1/1A Acıbadem Üsküdar / İSTANBUL | T: 0216 325 27 13 | F: 0216 326 39 20