CD-DVD

La Rondine operasının piyasadaki en güzel görüntülü kaydı

16.10.2020


Paylaş:

Giacomo Puccini’nin La Rondine operası bestecinin en az sahnelenen operalarından birisidir. Aynı zamanda Ricordi firmasının basımını reddettiği tek operasıdır. Viyana’daki Carltheater tarafından Puccini’ye bir operet bestelemesi siparişi verilmiş, uzun müzakereler sonucunda, besteci standart operetlerdeki gibi müzikal bölümlerin arasında konuşma kısımları şeklinde olan bir tarzda değil, eseri opera tarzında besteleyeceğini açıklamıştır.

La Rondine operasının ilk temsili de Birinci Dünya Savaşı sebebiyle gecikmiş, sonunda 1917 yılında Monte-Carlo Operası’nda dünya prömiyerini operet değil bir opera olarak yapmıştır. Puccini, her zaman olduğu gibi eserde birtakım değişikliklere gitmiş ve sonuçta üç ayrı versiyon ortaya çıkmıştır. Özellikle eserin finali gerek müzik gerekse aksiyon bakımından büyük farklılıklar gösterir.

New York Metropolitan Operası’nda rejisör Nicolas Joel tarafından sahnelenen La Rondine, 1870’lerden 1920’lerde yaşanan Art Deco dönemine taşınmış. Dekor tasarımcısı Ezio Frigerio ve kostüm tasarımcısı Franca Squarciapino yine efsanevi iş birlikteliklerinden birini gerçekleştirerek görsel bir şölen sunmuşlar. Özellikle G. Klimt ve A. Mucha’nın etkisi üç perdede de var. Deneyimli rejisör Nicolas Joel, Alagna-Gheorghiu çiftinin mutlu evlilik dönemlerinde onlarla bu eseri çıkardığı için çok şanslı. Gerçek hayattaki uyumları, sahneye mükemmel bir şekilde aksediyor. Her sahne çok gerçekçi ve inandırıcı. Özellikle birinci perdede devam eden parti sahnesindeki solistlerin devinimi, aslında ne kadar boş bir hayat yaşadıklarının farkında olmaları, kusursuz bir şekilde sahnelemeye yansımış. Eserin son dakikalarına kadar sahneleme açısından her şey güzel görünürken olağanüstü dokunaklı final düetinden sonra Rambaldo’nun görünmesi, Magda’yı alıp gitmesi bütün büyüyü bozup adeta soğuk duş etkisi yapıyor.

Geçtiğimiz yüzyılda belki de Anna Moffo tarafından yeniden ilgiyi üzerine çeken bu baş rol, Angela Gheorghiu için de parlayacağı rollerden biri olmuş. Magda rolü oldukça pes frazlar içerir ve kimi bölümlerde de tesitür oldukça yüksektir. Rolün vokal olarak zorluğu burada yatar. Usta soprano Gheorghiu bu durumun üstesinden, harika bir şekilde, göğüs tonlarını miks ederek geliyor. Müzisyenliği ve fraz yapma yeteneği her zamanki gibi mükemmel. Müziği hem şarkıcı hem de oyuncu olarak o kadar güzel hissediyor ki, her yaptığı hareket, söylediği her fraz inandırıcı oluyor.

Roberto Alagna, her zamanki sıcak sahnesi ve tutkulu söyleyişiyle seyirciyi etkisi altına alıyor. Tenor rolünün önemsenmediği görüşünü yıkmak için Puccini tarafından sonradan esere ilave edilen Parigi aryası (Kişisel fikrim, bu eski Puccini şarkısının değişik sözlerle arya haline getirilmiş olan şekli, olayın ilerlemesini durduran ve müzikal yönden de çekici olmayan bir ilave olduğu yönündedir.)

Ne yazık ki bu DVD, Alagna’yı vokal ve teknik problemler yaşadığı bir döneminde yakalamış. Tiz notalar oldukça problemli, armoniklerini kaybediyor ve ancak büyük bir eforla çıkıyor. Fakat üçüncü perdenin final düetindeki söyleyişi ve oyunculuğu öylesine etkileyici ki bütün olumsuzlukları bir anda yok ediyor. Puccini’nin bestelediği belki de en dokunaklı düetlerden biri olan bu bölüm insanın içine işliyor.

Operetlerde adet olan ikinci tenor-soprano çifti bu operada Lisette ve Prunier olarak karşımıza çıkıyor. Prunier rolündeki Marius Brenciu maalesef sadece oyunculuğuyla etkiliyor. Oldukça gırtlakta tınlayan sesi doğal olarak tizlerde ittirme eğilimi yaratıyor. Lisette rolündeki günümüzün oldukça yoğun sopranolarından Lisette Oropesa ise mükemmel! Hem oyunculuğu hem de şarkıcılığıyla bu rol için biçilmiş kaftan.

Magda’nın arkadaşları rolündeki Yvette-Monica Yunus, Bianca-Alyson Cambridge ve Suzy-Elizabeth DeShong harika bir ansambl oluşturmuş. Bu DVD kaydında opera severleri üzen bir diğer konu, Rambaldo rolündeki Samuel Ramey. Gelmiş geçmiş en büyük baslardan biri olan, en zor rolleri müthiş bir başarı ve eşsiz bir şekilde seslendiren, Rossini devriminin öncülerinden biri olan Samuel Ramey burada ne yazık ki kariyerinin en son döneminde. Neredeyse sadece resitatif şeklinde olan bu rolde bile büyük sorunlar yaşıyor. Sesin tınısı hâlâ yerinde ama notalar, cümleler birbirine bağlanamıyor, akmıyor. Sonuç gerçekten üzücü.

Orkestra şefi Marco Armiliato, Puccini eserlerinde de oldukça deneyimli bir şef. Solistlerini bir an bile yalnız bırakmıyor ve özellikle gerçekten karmaşık ikinci perde koral bölümlerini büyük bir ustalıkla yönetiyor. “Bevo al tuo fresca sorriso” ansamblı orkestra şefinin nasıl güzel müzik yaptırabileceğinin gerçek bir kanıtı oluyor.

Bence Puccini’nin en etkileyici en zarif ve dinlemekten asla bıkmayacağım operalarından biri olan La Rondine’nin her kaydı çok değerli. Ancak gerek görsel gerekse Alagna-Gheorghiu partnerliğinin etkileyiciliği bakımından Puccini’nin kesinlikle daha sık sahnelenmesi gereken bu eseri için, kanımca ilk alınması gereken DVD budur.

Giacomo Puccini
La Rondine

Marco Armiliato (şef)
Orchestra & Chorus of the Metropolitan Opera, New York
Warner Classics, 2010

* * * * *

BENZER HABERLER

    YORUMLAR


    Akçaağaç Sok. Görhan Apt. No: 1/1A Acıbadem Üsküdar / İSTANBUL | T: 0532 343 9328 | F: 0216 326 39 20